|
Interview met Jan Van Dijck :
Jan van Dijck in de Wolken met Wunderboy
Een knappe, blije jongeman. Groot en gespierd. Met een
aanstekelige glimlach. Jan Van Dijck is 28, komt uit Sint-Lenaerts bij Hoogstraten en is de stalruiter van René Vets in Lier. Op het WK van de zevenjarigen won Jan brons met Wunderboy van de Zuuthoeve
. Er waren slechts drie combinaties die foutloos de barrage beëindigden. Van Dijck kreeg een premie van 2.000 euro. "Dat is het meeste geld dat ik ooit in een wedstrijd heb
verdiend," lachte hij. Wunderboy (Argentinus X Nimmerdor) heeft zijn naam niet gestalen. Hij mag er zijn. Knap werkstuk. Volle broer ook van Thunder van de Zuuthoeve. "Daar
heb ik mee gereden voor hij naar Jos Lansink ging." Dat is het lot van Jan: jonge paarden rijden tot ze goed genoeg zijn voor de verkoop. Maar hij is gelukkig in zijn rol:
"Stalruiter zijn is een leuke baan, vaste job, sociale veiligheid. Bovendien is René Vets een goede baas."
Jan je rijdt allang met Wunderboy ?
"Ik
heb hem zadelmak gemaakt. Ik werk al vijf jaar bij René. We zijn daar met twee ruiters: de ene rijdt uitsluitend in en rond de stallen, ik ga ook naar de wedstrijden. Hoofdzakelijk
nationale concoursen. Een keertje ook de grens over. Toen hij vier was heb ik met Wunderboy een hengstenprijs gewonnen in Zwolle."
De stalruiter kent zjjn plaats?
"Ik droom niet van het buitenland. Ik maak de jonge paarden klaar en dan koopt iemand ze en maakt er hopelijk carrière mee. 's Morgens begin ik al om half acht te rijden.
Tot het werk gedaan is."
De vader van Jan was ook een paardenman. Ja, ze hebben bij Van Dijck - geen familie van Marc Van Dijck - enkele jonge paarden en af en toe fokken ze
wat. Uit hobby, heet dat.
Was je nerveus in de barrage?
"Ik voelde wat gezonde stress. Je wilt natuurlijk zo dicht mogelijk eindigen hé. Maar ik zat fris.
Mlsschien was het een voordeel dat ik al die dagen slechts één paard gereden heb. In tegenstelling tot mannen als Philippaerts, Stefan Corten, Vanderhasselt die van de ene piste
naar de andere moesten hollen. Ik kon me concentreren op Wunderboy en dat was best een volle dagtaak. Want je moet toch altijd aanwezig zijn. Voederen, rijden, wedstrijden."
Was het een verrassing dat je tot het einde in de running bleef ?
"Niet echt. Als vijf en zesjarige bereikte Wunderboy hier de voorbije jaren ook al de finale. En
deze keer sprong hij vanaf de eerste dag weer heel goed. Alles foutloos. Ik wist dus dat de kans erin zat. Maar je weet nooit. Op het nationaal kampioenschap in Lummen ging het ook
mis. Knap in de kwalificaties, maar in de finale maakte hij fouten."
Vrees je niet dat het paard nu wel snel in het uitstalraam zal staan?
"Daar wordt weinig over gesproken."
Zou je het erg vinden?
"Natuurlijk, geen enkele ruiter ziet graag zijn beste paard vertrekken. Maar het maakt
deel uit van de job."
Kan je deze Wunderboy vergelijken met zijn volle broer Thunder van Jos Lansink?
"Het zijn twee totaal verschillende paarden,
maar allebei enorm begaafd. Thunder is trouwens vier jaar ouder."
Heb je bij gebeurlijk vertrek van Wunderboy nog iets op overschot bij René Vets?
"Niet
direct, deze is de oudste. De andere zijn allemaal nog jong, maar daar zitten wel verschillende toffe Thunders bij."
Beschrijf je race naar het podium eens?
"Ik moest als zesde van de elf combinaties starten in de barrage. Op dat moment was er slechts één foutloze. Ik wist dus dat er een dichte ereplaats inzat en de boodschap
was 'neem weinig risico's, rij voorzichtig.' Ik wilde hem ook niet direct op turbo zetten. Dan kon hij wel eens bokkig worden en daar verlies je dan doorgaans ook tijd
mee. Pas in de laatste rechte lijn heb ik het gas opengedraaid."
's Avonds goed gefeest?
"Eens gaan eten met de vriendin. En de baas was dik
tevreden. Alleszins een dag om niet snel te vergeten." (GT)
|
